Bilgisayar başında geçirdiğim saatler yüzünden başım ağrımaya başlamıştı. Gözlerimin de iyice yorulduğunu hissedip, makineyi kapattım. Bahar havası vardı dışarıda ki mevsimlerden bahar. Giyindim, fotoğraf makinemi çantama koyup çantayı omzuma yerleştirdim ve dışarıya çıktım. Yazın kalabalık olacak buralar. Şimdiyse en güzel zamanlarını yaşıyorum. Ağaçların kimisi çiçeklenmiş, kimisi yeşillenmiş. Yağmuru gören otlar arsızca büyümüşler. Sahilden devam ettikten [...]
Gosterilen Zaman Nisan, 2007
Yazi hakkinda Nisan 20th, 2007 ve Şiir
Ayaz gözlerimi yaşartıyor Göz çevrem donmak üzere Rüzgâr sert esiyor Soğuk soğuk vuruyor Islanmış yüzüme Ciğerlerim yanıyor Beynim karıncalanıyor Kendimi düşünüyorum Varlığımı Aklıma sığmıyor Şu an aklım Bir yokmuş Bir de yokmuş diyor Çocuklar gülüyorlar Gülüyorum Utanıyorum yaşarken. Utançtan kaçış Başka bir utanç Daha rezil Daha alçak Elmayı elma yapan Tanrı değil Biliyorum Utancı yaratan… [...]
Yazi hakkinda Nisan 17th, 2007 ve Anı
BÖLÜM III Şarköy’de üçüncü günüm. Ayrıca Ramazan Bayramının birinci günü. Artık “birileri gelse de biraz muhabbet olsa” demeye başladım. Bunca zaman içinde değerlendirebileceğim, “işe yarar” diyebileceğim birkaç cümlem olduğuna inanıyorum. Henüz tam manasıyla kıvama gelmiş olmasam da en azından boş durmadım. Kaytarabileceğim tüm araçlardan uzaklaşmış olmanın faydasını da gördüm. İyi ki gelmişim buraya. Üç gündür [...]
Yazi hakkinda Nisan 16th, 2007 ve Anı
BÖLÜM II Şarköy’de ikinci gümüm. Tüp sorununu hallettim. Şimdi sıcacık çayımı yudumlayabiliyorum. Soba da çok güzel ısıtıyor. Bakalım voltaj gece ne durumda olacak. Yazlık ev olduğundan ısı yalıtımı söz konusu değil ama dışarıda orta karar bir hava var. Bu yüzden üşümüyorum. Henüz hava kararmadığı için köpek havlamaları da duyulmuyor. Dün gece yazmayı bıraktıktan sonra “Hayalet [...]
Yazi hakkinda Nisan 11th, 2007 ve Anı
BÖLÜM I Şarköy’deyim… Buraya tam anlamıyla, yalnız kalmak için geldim. Arkadaş yok, bilgisayar yok, televizyon yok, aile yok, insan yok. Tek başımayım. Kendi isteğimle bugüne kadar yaşamadığım bir tecrübe bu. Biraz da korkutucu aslında. Birçok alışkanlığımdan kilometrelerce uzakta kendimle baş başayım. Şehrimin sokaklarında dolaşmak gibi değil, evimin içinde oturmak gibi değil. Suni ama korkutucu bir [...]
