Yoksulu mutlu etmek ne kolaydır. Küçücük dünyaların dolup taşması için çok eşya gerekmez. Her istediğime sahibim diyene ne verebilirsin? Senelerce tahta zeminde yatmış fakir, yumuşak yatakta huzursuz olur. Ya terk edecek ya da alışıp bırakmak istemeyecek. Aşk yoksulunu gördün mü? Kendi kendine tohum saçan mutsuz, ömründe kaç sevgili kucağı görmüş? Görse bile ya kaçacak, ya [...]
— Abi, senin yaptığın o işi ben de yapabilir miyim? — Gramerin iyi midir? — O ne abi? — Yapamazmışsın.
Gözler yok mu, bakamıyorum Orada görmek istemediklerim Ben okuyorum ya Benimki de okunur diye Gözlerimi kaçırıyorum Başkalarının mesele demedikleri Kafamda büyüyor da büyüyor Bağlaçlar, edatlar, ünlemler Bütün hücrelerimi sarıyor
- Konuştuklarımı hiç dinlemişsin anlaşılan. Gözlerimin içine baktın, belli aralıklarla kafa salladın, bazı sesler çıkardın ama dinlemedin. Sorduğun soru, kanıtlıyor haklılığımı. İtiraz bile değil, cılız bir onay. – Doğrusu konuşmaya takatim, isteğim kalmadı. Kafamın içi kopuk düşünce yığınlarıyla dolu, gürültü yapıyorlar. Susturabilmeyi isterdim. En azından konuşurken sadece bir tanesi var. Sustuğumda hepsi birden harekete geçiyorlar [...]
İşte güç buradadır çekirge, mesele yalnız kalabilmekte. Çünkü istemesen de kendini dinlemek zorundasındır. Yalnızlığında seni tutsak alan adam, durmadan konuşur, durmadan, durmadan! Canını acıtır, etini parçalar. Ezer, sürekli ezer, hesap sorar. Oyunlarının hepsi sonunda sana döner. Sonsuz yalnızlığında, cevaba vaktin bol olacak. O adam sana, olmadık tekliflerde bulunacak. Direniş niyetine, birkaç dudak bükmeyle itaat edeceksin.
böyle geçme aklımdan soyunmuşum bedenimden öyle çıplağım
- Rüyaların sonuna geliyorsun, nasıl hissediyorsun? – Bir dostu uğurlar gibiyim. Yanımda olmasını değil özlemeyi istiyorum sanki. Gitmesinden memnum, sevgimden eminim.
İte kaka sahnede olduğunu düşün. Acınası görünürsün. Olmak istemediğin yerde, olmak istemediğin bir kişisin, rolünü beğenmemişsin. Çıkar elbet birileri, iradesini kullanarak söyleyiverir. “Ben rolümü beğenmedim, ben oyundan çıkıyorum, benden bu kadar. Kısmet başka oyunlara” der mi der. Ben de merak ederim. Rol müdür önemli olan yoksa oynayan mı? Rol dediğin tek bir an. Göz açıp [...]
Senin alınganlıklarının sonu gelmez mi, Ey yaşamayı kitaplarla sürdüren deli? Ben kitabı çoktan aştım, daha da geri zekâlılaştım. “Bırak gitsin” gibi basit bir cümleyi, Dünyayı isteyen buyursun alsın demeyi, Tanıştığım ölüler arttıkça öğrendim. Ne geçmişim var ne geleceğim, Neye sahipmişim vazgeçemeyeceğim.
Linklup
