Bilelim Bilmeyelim

gönül işi, ömür işidir

Sümbülzade Vehbi, 18.yüzyılda yaşamış bir şahsiyet. Tevatür odur ki bir gün padişahın huzuruna çağırılır. Hiç işi gücü olmayan, durduk yere kaşıntısı tutan padişah kendisine “bana öyle bir şiir yaz ki bir mısrasını okuyunca içimden seni öldürmek, bir sonrakini okuyunca ise ödüllendirmek gelsin” der. İşte bu buyruğun ardından, tamamını yayımlamakta hicap duyup, bir beyitiyle yetindiğim şiir [...]

— Tabi, adamların derdi, ülkeyi ortasından bölmek. — Ha bire toprak satın alıyorlar. — Öbürleri dağdan geldi, İstanbul’u doldurdu. — Beşiktaş’ın son transferi iyi, Dünkü maçta öyle oldu böyle oldu. * * * — Bu şiirinizde ne demek istediniz? — O şiirimde ne demek istediysem onu yazdım. * * * — Neden hep çelişkili konuşuyorsun? [...]

— Gelin, gelin bulduk onu. Bir köşeye sinmiş adam, huysuz tavırlarla etrafına bakıyordu. Bakışları hiçbir yerde uzun süre odaklanamıyordu. Korkmamasını söyledik, koluna girdik. Çok zor olmadı. — Nereye gidiyoruz? — Yine dışarı çıkmışsın. Geri götürüyoruz. Adam yürümeyi bıraktı, ister istemez durduk. Kaçmaya çalıştı. Bir yandan debelenirken bir yandan da bağırıyordu: — Daha içerisi de mi [...]

“İstanbul’dan bir isyandan İzler giydim her yanım kan revan Falan filan İştahla istedim ne var ne yok Ne az ne çok Kaybetmeyi servet sanarak” (Geçiniz Gidiniz) Mete Özgencil, Türk müziğine önemli katkılarda bulunmuş bir isim. Birçok şarkıda, şarkı sözünde ve klipte adını görmek mümkün. Gökhan Kırdar, Nükhet Duru, Candan Erçetin, Umay Umay, Nilüfer, Tarkan, Hande [...]

görüyorum bana göstermediğini gösterdiğinden fazlasını çok daha fazlasını adın neymiş, kim koymuş ne zaman koymuş da sen doğmuşsun hiç ilgilenmiyorum ayrıntıya boğmaya çalışman hiçbir işe yaramıyor görüyorum sakladığını görüyorum kendi ruhuma bakıyorum onda gördüklerimi başkalarında arıyorum test ediyorum bin türlü işlem saf olana bakıyorum saklanamayacak olanı görüyorum karanlık yüzünü görüyorum yer çekiminden başladım trigonometri, geometri [...]

Konuk Yazar: II.Çağrı Ben olsam ateşin içinde Beş yüz yılın geirisinde Kitabım yanıyor ışıl ışıl Beş yüz yılın ardından Yirmi beş yıl geçti.

Unutma dediler Yaz dediler Unuttum bile * * * Uyanıp da annene koşmak Var mı bir karşılığı Alabilecek var mı o ânı? * * * Ne yapalım Kimi yazmışsa kalem O çıkıyor karşımıza * * * Selamlaşma şeklini beğenmedim Şakalaşmanı beğenmedim Manyaklık bendeki, takılıp kalıverdim * * * Gitti mi o dilenci yüzün ışığı Bilemezsin [...]

Bambaşka bir heyecanı yaşadık bu yaz. Giriştiğimiz işin cahiliydik. Eğlenmeyi ihmal etmeden ciddiyetle sürdürdük. Sonuçlandırabilmemiz sevindiricidir. Kararsız evrende, biraz olsun kararlılık göstermemiz gerekiyor. Düşler, fikirler ancak o zaman eşya ile bütünleşebiliyor. Yolculuk için küçük bir adım. Varmak için değil sadece, yolculuğun tadı için.

sevdim seni köstebek duman isi, taş sertliği, gece körlüğü… aşk gibi değil ama giderken ardından bakarım içim ısınır, göğsüm kabarır, gurur duyarım… seyrine dalarım havalanan tozların