(3.2.2001) ben kucağa alınmamış bebekken daha gözlerim dünya nedir bilmezken yokluğunu hissederdim daha o zamandan ağlarken anlattıklarımı anlayacak olan kara günün kara gözlü dostunu suyun ne olduğunu bilmeden nerden bilecektim her kucağa alınışımın şefkat değil bazen beni boğmak için olduğunu hey sen, masum kara gözlerle dünyaya bakan ceylanı gözünü kırpmadan vuran avcı! ne diye taşırsın [...]
herkes kendi aşkını en büyük sanır. hiçbir aşk boyumuzu aşmaz. aşarsa da anlamayız, geçer gider. * * * Hangi heteroseksüel zekâ Robinson’un yanına Cuma’yı koyar Bu işte kesin bir i*nelik var * * * Durum bu, tavır değil. “Madem yanında götüremeyeceksin, niye oraya kadar taşıyacaksın? * * * Görevi yerine getirdikten sonra elimde kalanın ne [...]
— Neden sürekli bana bakıyorsun? — Güzelsin çünkü. — Bana asılıyor musun? — Sana baktıkça mutlu oluyorum. Bir çeşit beslenme gibi, doysam kusurlar bulacağım belli. — Ama yüzüm hiç de kusursuz değil. — Kusur, beğenmediğim, sende istemediğim yandır. * * * — Bir ses var, sürekli dikkat edersen duyabiliyorsun. Çınlamaya benziyor ama kulaklarımdan kaynaklandığına emin [...]
“Yemliyorum aç kalbimi senden kalan o son kırıntılarla” (Bir damla) Bence senenin en başarılı albümlerinden biri. Tanıyanın, bilenin pek fazla olmadığını tahmin ediyorum. Önceki albüm tanıtımımda da belirttiğim gibi sayılarla pek fazla ilgilenmiyorum. Uzun ömürlülük bence daha önemlidir. Bu sene çıkmış bir albümün uzun ömürlü olacağını söylemek, biraz kehanet oluyor. Dinleyenlerin takdirine ve zamanın sınamasına [...]
… İşim gücüm uydurmaktır benim. Kafam güzelmiş, ayıkmışım, uyuyormuşum, uyanıkmışım hiç fark etmez. Bazen uydurduklarıma kendim de inanırım. Hem neden inanmayacakmışım? Yaşadıklarım daha mı gerçek? Tarihi vesikaları burnuma dayayıp güya beni zor duruma sokacaklarını zannediyorlar. Aralarında asırlar olan insanlar çağdaşmış gibi gösteriyorum diye suçluyorlar. Sanki ilk yapan benim! Araştırsalar edebiyat âlemini, demek bir sürü yazarı [...]
Konuk Yazar: Commodore Ben ve sen bir oyun yüzüm, bakışlarım oyun duruşum bir oyun bazısı benim bile bilmediğim, ama oyun…
Şairler sözlüklerini yakmalılar Tüm öğrendiklerini unutmalılar Bomboş sayfalarla dolu olmalı Okunmaya değer tüm kitaplar
besbelli kabul olunmuş şu üç kuruşluk duanı kötülüğüm için değil canının iyiliği için kullansaydın
Bir tek ben mi biliyorum Ölümsüz olmadığımızı Hani kâğıtmış gibi Bina çatılarını uçuran Bir öfkeli rüzgârda Savrulabileceğimizi Yok mu kimsenin Dev kayaları un ufak eden Dalgalardan haberi Pençesini çıkardı mı okyanus Parçalamıyor mu yamacındakileri Küçük işlere baka baka Büyük mü sanıyoruz kendimizi Bir tek ben mi biliyorum Yenilgiyi kabullendiğimizi Hem de daha en başından Bunca [...]
Linklup
