— Dün biz lunaparka gittik. Ben Alihan’la uçağa bindim. Alihan, neydi, tırtıla bindi. Sadece tekti ama Alihan’dan sonra ben dönme dolaba bindim. Alihan’la birlikte bindik. — … — Biz bu akşam dondurma almaya gideceğiz. Biz, ikimiz. — Neden? — Çünkü ben istiyorum. İstersen sen de bir tane al. — Ama ben istemiyorum. Sen neden istiyorsun? [...]
Güzel insan yoktur, kafası güzel insan vardır. * * * Dünya dönüyor sen ne dersen de Yıllar geçiyor sen gebersen de. * * * Savaşın kuralı yok, o yüzden güzeli de yok. * * * Görmemiş olman, yapmadığı anlamına gelmez * * * İçeriye bak ama dışarıya da bak. * * * Gideceğin yere ne [...]
— Uzun zaman sonra yüzünde bir değişiklik var, diyorsun. Neşesizliğin tekrar buraya koparılıp getirilmenden mi, onu mu soruyorsun? — Yüz kaslarım politikada pek hamlar. Zoraki gülümsemeyi sürdüremiyorum. Yüzümde yorgunluğu hissediyorum. Eğlenmek yoruyor, eğleniyor gibi görünmek misli yoruyor. * * * — Müzik? — Açma. — İstemez misin? — Müziğe doydum. * * * — Yaz [...]
— Çay güzeldi ve her güzel şey gibi çabuk bitti. — Yapayım mı bir tane daha. — Yapsana. — Al. — Yanına şöyle yiyecek bir şeyler de hazırla. — Al. * * * — Diyelim ki ilaçlardan birinin yan etkisi. Şu iğrenç plastik sandalyeye bak. — Nesi iğrenç? — Çirkin, rahatsız… * * * — [...]
Elimde bir kitap, kitabın adı gizli. Gizliyorum. Gizleniyorum. Görürlerse önemli bir kitap olmadığı anlaşılabilir. Biz de seni bir şey sanmıştık, sen hiçbir şey değilmişsin. Kitap mı ehliyet kitabı. Allah Allah, rüya gibi. * Yazdıklarıma bakıyorum “beğen”enler oluyor. Umurumda değil. Çünkü hepsini toplasam bir kitap etmiyor. Okunması gereken nedir, kimse bilmiyor. Yokum arık, okunmadan var olamam. [...]
— Kapıyı niye o eliyle kilitlemiyor da öbürüyle kilitliyor. — Bilmem, solak ya o yüzdendir. — Bir insan bu kadar solak olabilir. * * * — Nesnelerin ne olduklarına değil işlevlerine baksak; lambanın açma-kapama anahtarı vardır. Lambaya giden elektriği kestiği için anahtardır. Neyse… Saçmalayacağım besbelli, iki saattir beni konuşturuyorsun bu kafayla. Sus desene. — Ya [...]
— Neden sürekli bana bakıyorsun? — Güzelsin çünkü. — Bana asılıyor musun? — Sana baktıkça mutlu oluyorum. Bir çeşit beslenme gibi, doysam kusurlar bulacağım belli. — Ama yüzüm hiç de kusursuz değil. — Kusur, beğenmediğim, sende istemediğim yandır. * * * — Bir ses var, sürekli dikkat edersen duyabiliyorsun. Çınlamaya benziyor ama kulaklarımdan kaynaklandığına emin [...]
— Tabi, adamların derdi, ülkeyi ortasından bölmek. — Ha bire toprak satın alıyorlar. — Öbürleri dağdan geldi, İstanbul’u doldurdu. — Beşiktaş’ın son transferi iyi, Dünkü maçta öyle oldu böyle oldu. * * * — Bu şiirinizde ne demek istediniz? — O şiirimde ne demek istediysem onu yazdım. * * * — Neden hep çelişkili konuşuyorsun? [...]
— Aslında yıldızlar gündüz de oradalar, değil mi? Ben yıllardır düşünüyorum bunu ama herkes bilmez. — Tabi. Yıldızlar nereye gidecek? * * * — Susadın mı? — Hayır. — Al, iç. — Tutamıyorum. — Dert etme, ağzına da götüremezsin zaten. * * * — Sen bir projesin. Düşük bütçeli bir filmin figüranısın. Hangi özgürlükten bahsediyorsun? [...]
— Anlamak başka, olmak başkadır. — Nasıl yani? — Olduğunda, anlarsın. * * * — Neden çöp kutusunu sağ alt köşeye koydun? — Çöp kokuyor diye, diğerlerinden uzaklaştırdım. * * * — O heykeli yaptıktan sonra korkmaya başladım. Sebebini bilmiyorum, beni rahatsız eden bir yanı var. — Acaba Tanrı da böyle mi hissediyordur? — Bilmiyorum, [...]
— Küs müyüz? — Hayır. Arkadaş olamayacağımızı anlamış durumdayız. * * * — Bilmemne bilmemne semptomlarının bilmemnereye bilmemnemesinden… (Bir sürü teknik terim…) değil mi? — Hayır hanımefendi, bildiğiniz deli. * * * — Ben bu müziği dinlemek yerine küçücük bir ekmek parçası olmayı çok isterdim. (Çağrı II.) * * * — Bunu nasıl yaparsın! — [...]
— Hadi A da gitti söyle artık. — Hah hah… Harika! * * * — Bu konu hakkında tek bir cümle söylerse, biter. Yani benim gözümde biter. — Ne yani bir söz yüzünden bitirecek misin arkadaşlığını? — Hayır. Onun sadece sana söylemeyeceğini biliyorum. * * * — Niye gülüyor bu? — Ne bileyim. Gülünecek bi’şey [...]
Linklup
